W przedwojennych Chojnicach

Chojnice między wojnami. Życie codzienne i niecodzienne.

Szturm na Chojnice

Istotną rolę w życiu teatralnym Drugiej Rzeczypospolitej odgrywał ruch amatorski. Jak napisał historyk teatru, Zbigniew Raszewski „spontaniczność amatora fascynowała twórców teatru, który sam wchodził właśnie w stan ostrego perfekcjonizmu. Jeszcze bardziej pociągała w ruchu amatorskim jego publiczność, w oczach teatru zawodowego zarazem przedmiot zazdrości i wyrzut sumienia”. Zabawa w teatr była popularna zwłaszcza wśród mieszkańców wsi i małych miasteczek.

Od 1928 roku działał w Chojnicach amatorski Teatr Ludowy, założony przez Klemensa Derca. W 1935 roku powstał w mieście objazdowy Teatr Oświatowy pod kierownictwem Stanisława Karpusa. Kierownikiem artystycznym był wówczas p. Ordęga. Repertuar Teatru Oświatowego na rok 1937 odnajdziemy w numerze 10 „Oświaty Pozaszkolnej” z 1936 roku. W repertuarze znalazło się 7 utworów: „Karpaccy Górale” – Korzeniowskiego, „Gorąca Krew” – Fijałkowskiego,  „Spadkobierca” – Grzymały Siedleckiego, „Piosenki Ułańskie” – Bunikiewicza, „Wesele Kaszubskie – Derdowskiego, „Chłopi” – Reymonta (w oprac. J. Zawieyskiego), „Wianek Mirtowy” – Zniawskiego. W 1937 roku  plan wyjazdów Teatru Oświatowego obejmował 40 miejscowości w powiecie chojnickim, tucholskim i sępoleńskim oraz Warszawę i Wilno.

Zabawa w teatr popularna była również wśród druhów Pierwszej Drużyny Harcerskiej oraz członków Zjednoczenia Zawodowego  Polskiego.

Next Post

Previous Post

© 2019 W przedwojennych Chojnicach