W przedwojennych Chojnicach

Chojnice między wojnami. Życie codzienne i niecodzienne.

Hrabina Paryża

Moda na bardziej urozmaicone życie towarzyskie, nie skrępowane przestrzenią salonów, w okresie międzywojennym z Europy Zachodniej dotarła na ziemie polskie. Mimo wielu problemów politycznych i gospodarczych z jakimi borykał się nasz kraj, w wielu wspomnieniach lata międzywojenne pozostały czasem rozmaitych rozrywek. Jednym z filarów ówczesnej rozrywki stało się kino.

Hrabina Paryża. Ogłoszenie prasowe z "Dziennika Pomorskiego, 1924 r.

Hrabina Paryża. Ogłoszenie prasowe z „Dziennika Pomorskiego, 1924 r.

W Chojnicach profesjonalne kino istniało już od 1913 roku. „Metropol – Theater”, bowiem tak nazywało się ówczesne kino, znajdował się przy ulicy Wilhelmsplatz 4/5 (obecnie plac Niepodległości). Kino do 1920 roku prowadzili bracia Jahr.

Po odzyskaniu niepodległości przez Chojnice nowym dzierżawcą iluzjonu został Władysław Mięsikowski – sekretarz Wydziału Powiatowego. Nowy właściciel borykał się z wieloma problemami. Najbardziej jednak doskwierało mu nadmierne opodatkowanie biletów przez władze miejskie. Z końcem sierpnia 1924 roku Władysław Mięsikowski, ze względu na zbyt małe zyski zmuszony był zrezygnować z prowadzenia kina w Chojnicach. Nowym dzierżawcą został Paweł Krzyżniewski.  Nowy właściciel zaraz po objęciu nieruchomości  przystąpił do remontu. Do kina sprowadzono nowe siedziska i zainstalowano nowe ogrzewanie. Największą jednak inwestycją była instalacja najnowszej wówczas aparatury kinematograficznej. Kino, już pod zmienioną nazwą „Nowości”, wznowiło działalność 14 listopada 1924 roku.

Next Post

Previous Post

© 2019 W przedwojennych Chojnicach